Требиште е село во североисточна Албанија, испразнете од жителите кои се стремат да добијат бугарски пасоши, кој пак треба да им ја отворат вратата кон Европа
Бугарија и Албанија не ја дели заедничка граница. Албанија, која не е членка на ЕУ, каде што законот за малцинствата се иззема , не ги признава Бугарите за малцинска заедница, за разлика од Грците, Македонците, Србите и Црногорците. Но етничката припадност на историски словенскиот говора заедница на албанскиот Исток е спорна. За Македонија тоа се Македонци, и тие имаат и своја партија, општинска власт и гласаат на изборите во Македонија.
Но, според Државната агенција за Бугарите во странство, која им помага да добијат бугарски пасош семејства живеат на територијата на Албанија од петтиот век наваму и нивните наследници се членови на дијаспората. Нема официјални податоци, но бугарските организации во Албанија проценуваат дека има 100 илјади.
За такви наследници, изгледа се согласува и Европскиот парламент: во февруари тој побара од Тирана правата на луѓето од бугарски етнос во Преспа, Голо Брдо и Гора да бидат заштитени со закон и да бидат почитувани во пракса “.
“Препораката дава нова надеж. Секој ден барем седум-осум лица прашуваат како да добијат бугарски пасош “, изјави Хаџи Пирушти. Тој е претседател на здружението “просперитет Голо Брдо”, кој дава сертификати за бугарско потекло и е признат од страна на владата во Софија.
Не е важно, дека Бугарија е најсиромашната земја во ЕУ. Гледана од Требиште таа е портата кон Германија, Англија или кон друга ветена земја. А во интерес на Бугарија е пак да ги објави овие луѓе за свои.
Арман Кадриу има албанско име, но 12-годишното момче се смета за „българче“.
“Не сакам да стојам тука и да ги пасам кравите. Сакам да станам фудбалер.Во Англија, тоа е можно со бугарски пасош “, изјави тој, онака запотен додека трча по топка по прашливиот пат на селото во регионот Голо Брдо.